.jpeg)
Öyle ani, öyle hazırlıksız yakalandık ki; bir hastalığın değil, adeta sinsi bir kaderin kurbanı oldu. Ne o fark edebildi, ne biz… Kovit benzeri geçici bir rahatsızlık sandık, “geçer” diye bekledik. Oysa zaman, biz farkına varmadan geri dönüşsüz bir yola girmişti.
28 Nisan 2026 Salı günü saat 14.00’te entübe edildi. Aynı gün akşam saat 21.00 sularında aramızdan ayrıldı.
Ama bazı insanlar vardır; bedenleri gider, varlıkları kalır. Rahmi de onlardan biriydi.
Kuleli Askerî
YAYINLAMA: 30 Nisan 2020 - 09:23 | GÜNCELLEME: 15 Ağustos 2025 - 02:28
Geçen yıl bugün yazmışım bu yazıyı.
Aradan bir yıl geçmiş. Virüslü günlerin sıkıntısından uzaklaşıp yazımı yineliyorum.
Bu arada 2 Eylül 2019 da devre arkadaşlarımızdan elli kişilik bir gurup olarak, Ankara’dan hareketle Havza’ya gidip Cezmi kardeşimizin Şehit Mezarının açılışında bulunduk. Ailenin isteği üzerine Cezmi aile mezarlığının bulunduğu yerde anıtlaştırıldı.
Nur içinde yatsın! Bütün Şehitlerimiz sizden bir Fatiha bekler.
Yıl 1971… Kuleli Askeri Lisesi sınavını kazanıp, İstanbul’a gidiyorum.
Yurdun dört bir yanından gelen sınavı kazanmış yaklaşık 500 kişi bir araya geliyoruz.
Sınıflara ayrılıyoruz. Sınıf arkadaşlarımdan biri Samsun Havza’dan Rahmetli Cezmi ÖZSEZER…
Çok çabuk kaynaşıyoruz. Devre arkadaşlığı bambaşka. Aynı masada yemek yiyoruz. Aynı koğuşta kalıyoruz.
Hafta sonu izinlerine birlikte çıkıyoruz. Anlayacağınız 24 saat arkadaşlarla hep birlikteyiz.
1974 de Kuleli Askeri Lisesini bitirip, İstanbul’dan Ankara’ya Kara Harp Okuluna geliyoruz.
Orada kısımlarımız (sınıf) ayrılıyor. Kara Harp Okulunda bölük teşkilatına da geçiyoruz. Cezmi ile kısımlarımız ayrı ama hafta sonları yine beraber izine çıkıyoruz. Dinlenme saatlerinde buluşup çay içiyoruz.
